Het verhaal van Erica

Vanwege 2 herseninfarcten volgde de partner van Erica Buser verschillende trajecten specialistische revalidatie en het behandelprogramma Hersenz. Erica: "Deze periode was een behoorlijke opgave, zowel voor mijn partner als voor mij. Hij moest leren omgaan met zijn beperkingen en het leven op een andere manier tegemoet zien. En voor mij veranderde ook veel. Het voelde vaak als een spagaat."

Voor mij was het confronterend, want ik had 25 jaar terug zelf ervaren wat het is om hersenletsel op te lopen. Uit een werkzaam leven met een carrière te moeten stappen, een jong gezin met 3 kinderen draaiende te houden met een partner in het buitenland. En ook: door moeten gaan met een IK die ikzelf niet meer kende. En nu stond mijn partner voor hetzelfde. Er was zoveel anders geworden in de situatie na zijn herseninfarcten. Daar zaten we dan: hij en ik. Net verhuisd van een woonboerderij naar een mooi appartement in de stad. Het zou rust geven, want konden het op de boerderij niet meer aan. Teveel gedoe, teveel afhankelijk van hulp. Dus knopen doorhakken. Doorpakken zoals dat zo mooi heet!

Mantelzorg van lotgenoten

Nog voor de verhuizing deden we de intake voor het behandelprogramma Hersenz. En er werd voor gezorgd dat een ambulant begeleider bij ons thuis kwam, om daar de situatie met ons beiden te bespreken. Mijn partner volgde trouw het programma. Hij greep alles aan. Vaak tegen beter weten in, maar het gaf hem kracht. Misschien kon hij toch weer werken? Weer verbeteringen ervaren?

En ik? Samen met een super vriendin realiseerde ik de verhuizing. We moesten heel veel spullen wegdoen. Ik zette het huis te koop. Zocht voor onze trouwe viervoeter een nieuwe eigenaar. En maar doorgaan...

Gelukkig kreeg ik het aanbod om mee te doen aan de partnermodule van het behandelprogramma Hersenz. Ik voelde daar wel voor, want ik zag hoe mijn partner opklaarde van het lotgenotengevoel, wanneer hij naar Obdam ging en daarna weer thuiskwam. Hij zei niet al teveel maar ik zag dat het een warme deken was die hij omgeslagen kreeg. Begrip, een half woord wat voldoende was, kortom mantelzorg van lotgenoten.

Spagaat

Ik, die zocht naar hulp met allerlei zaken, kreeg via de individueel behandelaar veel steun. Ook kon ik mijn gevoelens af en toe aan mijn partner kwijt met de behandelaar als intermediair. Want ik ervaarde ook een andere partner, niet alleen vanwege zijn beperkingen maar ook in het contact, het leven met mij samen, onze kinderen en kleinkinderen. Met onze vrienden. Alles was zo anders, en toch ook weer vertrouwd. Ik had een soort spagaatgevoel. Partner zijn, de liefde van zijn leven, mantelzorger, moeder van onze kinderen, oma. De vanzelfsprekendheid daarvan verdween. Ik accepteerde, al blij dat het niet nog veel erger was afgelopen, zijn beperkingen en cijferde mijzelf veel weg.

Iedereen die ik in de partnergroep leerde kennen, was een spiegel voor mij. Zij zeiden hardop wat ik ook voelde. Wat was dat bevrijdend! In een goede, vertrouwde sfeer met warme en deskundige begeleiding leerde ik veel over mijzelf in het contact met mijn grote liefde. Hoe verder zonder dat ik mijzelf verloor. Advies, Begrip, Zelfinzicht. Ik kijk er met warme gevoelens op terug. Het lotgenotengevoel ervaarde ik net zo intens als mijn partner met zíjn groep lotgenoten. Los van elkaar je leven bespreken, emoties door worstelen zonder dat je partner zich gekwetst kan voelen. De partnermodule is een geweldige vorm van mantelzorg. Het kan vroegtijdige uitval van de mantelzorger voor de partner voorkomen en…

Na het beëindigen van de modules hebben zowel mijn man als ik onze terugkom momenten met onze groepjes, los van elkaar. Hoe geweldig dat mensen elkaar op deze manier vinden en steunend voor elkander zijn!"

Erica

Meer weten over de partnermodule of het behandelprogramma van Hersenz?

Neem gerust contact op met een van onze zorgbemiddelaars.